Bismillâhirrahmânirrahıym.

Hazâ kitâbün min muhammedin rasûlî rabbil
âlemiyn. ilâ men tarakad dara minel ummâri vez züvvâri ves sâlihıyne illâ
târikin yatruku bi hayrın yâ rahmânü emmâ ba'dü; fe inne lenâ ve leküm fil
hakkı siaten fe in tekü âşikan mûlian ev fâciran muktehımen ev râıyen
hakkan mübtılen hazâ kitâbüllâhi yentıku aleynâ ve aleyküm bil hakkı innâ
künnâ nestensihu mâ küntüm ta'melûne ve rusülünâ yektübûne mâ küntüm
temkürûne ütrukû sahibe kitabî hazâ ventalikû ilâ abedetil asnâmi ve ilâ men
yez'umü enne meallâhi ilahen âhara lâ ilahe illâ hüve küllü şey in hâlikün illâ
vechehû lehül hükmü ve ileyhi türceûne tuğlebûne hâ miym lâ tünsarûne ha
miym ayn siyn kâf. Teferraka a'dâüllâhi ve beleğat huccetüllâhi ve lâ havle
ve lâ kuvvete illâ billahi fe se yekfiykehümüllâhü ve hüves semiy'ul aliym.

Fazileti:

Ebu Dücane (r.a.), Allah Resulü (s.a.v.)'in huzuruna gelip: "Ya Resulellah!
Yatağıma yattığım zaman değirmen sesi, arı vızıltıları gibi sesler işitiyorum.
Şimşek parıltısı gibi şeyler görüyorum. Başımı kaldırıp baktığımda evimin orta
yerinde siyah ve uzun gölge gibi bir şeyin olduğunu görüyorum. Yakalamak için elimi uzattığımda derisinin üzerindeki kılların kirpi kılları gibi olduğunu ve
ağzından yüzüme doğru ateş parçaları attığını görüp beni yakacağını
zannediyor, uyuyamıyorum, korkuyorum." dedi. Resulü Ekrem (s.a.v.)
buyurdular:

"Ey Ebu Dücâne, evinize gelen korkunç bir mahluktur. Bana bir kağıt ve
kalem getiriniz."
Getirilen kağıt ve kalemi Hazreti Ali (k.v.)'ye verdi ve "Bismillah diyerek
(yukarıdaki duayı) yaz." buyurdu.

Ebu Dücane (r.a.) diyor ki:
"Resulü Ekrem (s.a.v.)'in yazdırdığı bu mektubu götürüp yastığımın altına
koydum ve yattım. Gece yarısı uyanmıştım. Kulağıma şöyle bir korkunç ses
geldi:

- Lat ve Uzza'ya yemin ederim ki bizi yaktın. Bu mektubun sahibi hakkı için bu
mektubu kaldır. Senin evine bir daha gelmeyeceğiz.

Ebu Dücane (r.a.) diyor ki:
"Sabahleyin erkenden kalkıp Resulü Ekrem (s.a.v.) in arkasında sabah
namazı kıldım. Cinlerin feryadını Resulü Ekrem (s.a.v.)'e haber verdim."

Resulü Ekrem (s.a.v.) bana şöyle buyurdu:
"Ey Ebu Dücane! O mektubu kaldır. Beni hak peygamber olarak
gönderen Allah'a yemin ederim ki eğer o mektubu kaldırmazsan onlar
kıyamete kadar azap içinde kıvranırlar." (Hasâisı Kübrâ, c.2, 369)